துடி எறியும் புலைய!

எறிகோல் கொள்ளும் இழிசின!

கால மாரியின் அம்பு தைப்பினும்,

வயல் கெண்டையின் வேல் பிறழினும்,

பொலம்புனை ஓடை அண்ணல் யானை . . . .

இலங்குவாள் மருப்பின் நுதிமடுத்து ஊன்றினும்,

ஓடல் செல்லாப் பீடுடை யாளர்

நெடுநீர்ப் பொய்கைப் பிறழிய வாளை

நெல்லுடை நெடுநகர்க் கூட்டுமுதல் புரளும்,

தண்ணடை பெறுதல் யாவது? படினே; . . . .

மாசில் மகளிர் மன்றல் நன்றும்,

உயர்நிலை உலகத்து, நுகர்ப; அதனால்

வம்ப வேந்தன் தானை

இம்பர் நின்றும் காண்டிரோ, வரவே!