பாசறை யீரே! பாசறை யீரே!

துடியன் கையது வேலே; அடிபுணர்

வாங்குஇரு மருப்பின் தீந்தொடைச் சீறியாழ்ப்

பாணன் கையது தோலே; காண்வரக்

கடுந்தெற்று மூடையின்.................... . . . .

வாடிய மாலை மலைந்த சென்னியன்;

வேந்துதொழில் அயரும் அருந்தலைச் சுற்றமொடு

நெடுநகர் வந்தென, விடுகணை மொசித்த

மூரி வேண்டோள் .........................

சேறுபடு குருதிச் செம்மலுக் கோஒ! . . . .

மாறுசெறு நெடுவேல் மார்புஉளம் போக;

நிணம்பொதி கழலொடு நிலம் சேர்ந் தனனெ;

அதுகண்டு, பரந்தோர் எல்லாம் - புகழத் தலைபணிந்து

இறைஞ்சி யோனே, குருசில்! - பிணங்குகதிர்

அலமரும் கழனித் தண்ணடை ஒழிய; . . . .

இலம்பாடு ஒக்கல் தலைவற்குஓர்

கரம்பைச் சீறூர் நல்கினன் எனவே.