நூல்கள்›புறநானூறு›பாடல் 2365

பாடல் 2365

பயங்கெழு மாமழை பெய்யாது மாறிக்,

கயங்களி முளியும் கோடை ஆயினும்,

புழற்கால் ஆம்பல் அகலடை நீழல்

கதிர்கோட்டு நந்தின் கரிமுக ஏற்றை

நாகுஇள வளையொடு பகல்மணம் புகூஉம் . . . .

நீர்திகழ் கழனி நாடுகெழு பெருவிறல்!

வான்தோய் நீள்குடை, வயமான் சென்னி!

சான்றோர் இருந்த அவையத்து உற்றோன்,

ஆசாகு என்னும் பூசல்போல,

வல்லே களைமதி அத்தை - உள்ளிய . . . .

விருந்துகண்டு ஒளிக்கும் திருந்தா வாழ்க்கைப்,

பொறிப்புணர் உடம்பில் தோன்றிஎன்

அறிவுகெட நின்ற நல்கூர் மையே!

அறிவுகெட நின்ற வறுமை!

← பாடல் 2364பாடல் 2366 →
தமிழ் இலக்கியம்Tamil Literature
நாவல்கள்