கொடுவரி வழங்கும் கோடுயர் நெடுவரை,

அருளிடர்ச் சிறுநெறி ஏறலின், வருந்தித்,

தடவரல் கொண்ட தகைமெல் ஒதுக்கின்,

வளைக்கை விறலியென் பின்னள் ஆகப்,

பொன்வார்ந் தன்ன புரிஅடங்கு நரம்பின் . . . .

வரிநவில் பனுவல் புலம்பெயர்ந்து இசைப்பப்,

படுமலை நின்ற பயங்கெழு சீறியாழ்

ஒல்கல் உள்ளமொடு ஒருபுடைத் தழீஇப்,

புகழ்சால் சிறப்பின்நின் நல்லிசை உள்ளி

வந்தெனன் எந்தை! யானே; யென்றும் . . . .

மன்றுபடு பரிசிலர்க் காணின், கன்றொடு

கறையடி யானை இரியல் போக்கும்

மலைகெழு நாடன்! மாவேள் ஆஅய்!

களிறும் அன்றே; மாவும் அன்றே;

ஒளிறுபடைப் புரவிய தேரும் அன்றே; . . . .

பாணர், படுநர், பரிசிலர், ஆங்கவர்,

தமதெனத் தொடுக்குவர் ஆயின், எமதெனப்

பற்றல் தேற்றாப் பயங்கெழு தாயமொடு,

அன்ன வாக, நின் ஊழி; நின்னைக்

காண்டல் வேண்டிய அளவை; வேண்டார் . . . .

உறுமுரண் கடந்த ஆற்றல்

பொதுமீக் கூற்றத்து நாடுகிழ வோயே!