மெல்லியல் விறலி! நீ நல்லிசை செவியில்

கேட்பின் அல்லது காண்பு அறியலையே,

காண்டல் வேண்டினை ஆயின், மாண்ட நின்

விரை வளர் கூந்தல் வரை வளி உளரக்

கலவ மஞ்ஞையின் காண்வர இயலி, . . . .

மாரியன்ன வண்மைத்

தேர் வேள் ஆயைக் காணிய சென்மே.