முன்னுள்ளு வோனைப் பின்னுள்ளி னேனே!

ஆழ்க, என் உள்ளம்! போழ்க என் நாவே!

பாழ் ஊர்க் கிணற்றின் தூர்க, என் செவியே!

நரந்தை நறும்புல் மேய்ந்த கவரி

குவளைப் பைஞ்சுனை பருகி, அயல . . . .

தகரத் தண்ணிழல் பிணையொடு வதியும்

வடதிசை யதுவே வான்தோய் இமையம்,

தென்திசை ஆஅய் குடி இன்றாயின்,

பிறழ்வது மன்னோ இம் மலர்தலை உலகே.