குறத்தி மாட்டிய வறற்கடைக் கொள்ளி

ஆரம் ஆதலின், அம் புகை அயலது

சாரல் வேங்கைப் பூஞ்சினைத் தவழும்

பறம்பு பாடினர் அதுவே அறம் பூண்டு

பாரியும் பரிசிலர் இரப்பின், . . . .

வாரேன் என்னான், அவர் வரையன்னே.