எருதே இளைய; நுகம் உண ராவே;

சகடம் பண்டம் பெரிதுபெய் தன்றே;

அவல் இழியினும், மிசை ஏறினும்,

அவணது அறியுநர் யார்? என, உமணர்

கீழ்மரத்து யாத்த சேமஅச்சு அன்ன, . . . .

இசை விளங்கு கவிகை நெடியோய்! திங்கள்

நாள்நிறை மதியத்து அனையை; இருள்

யாவண தோ, நின் நிழல்வாழ் வோர்க்கே?