உடைவளை கடுப்ப மலர்ந்த காந்தள்

அடைமல்கு குளவியொடு கமழும் சாரல்

மறப்புலி உடலின், மான்கணம் உளவோ?

மருளின விசும்பின் மாதிரத்து ஈண்டிய

இருளும் உண்டோ, ஞாயிறு சினவின்? . . . .

அச்சொடு தாக்கிப் பாருற்று இயங்கிய

பண்டச் சாகாட்டு ஆழ்ச்சி சொல்லிய,

விரிமணல் ஞெமரக், கல்பக, நடக்கும்

பெருமிதப் பகட்டுக்குத் துறையும் உண்டோ?

எழுமரம் கடுக்கும் தாள்தோய் தடக்கை . . . .

வழுவில் வன்கை, மழவர் பெரும!

இருநில மண் கொண்டு சிலைக்கும்

பொருநரும் உளரோ, நீ களம் புகினே?