ஒருவனை ஒருவன் அடுதலும், தொலைதலும்,

புதுவது அன்று; இவ் உலகத்து இயற்கை;

இன்றின் ஊங்கோ கேளலம்; திரளரை

மன்ற வேம்பின் மாச்சினை ஒண்தளிர்

நெடுங்கொடி உழிஞைப் பவரொடு மிடைந்து, . . . .

செறியத் தொடுத்த தேம்பாய் கண்ணி,

ஒலியல் மாலையடு, பொலியச் சூடிப்,

பாடின் தெண்கிணை கறங்கக், காண்தக,

நாடுகெழு திருவிற் பசும்பூட் செழியன்

பீடும் செம்மலும் அறியார் கூடிப், . . . .

பொருதும் என்று தன்தலை வந்த

புனைகழல் எழுவர் நல்வலம் அடங்க,

ஒருதான் ஆகிப் பொருது, களத்து அடலே!