குடுமிக் கொக்கின் பைங் காற் பேடை,

இருஞ் சேற்று அள்ளல் நாட் புலம் போகிய

கொழு மீன் வல்சிப் புன் தலைச் சிறாஅர்,

நுண் ஞாண் அவ் வலைச் சேவல் பட்டென,

அல்குறு பொழுதின் மெல்கு இரை மிசையாது, . . . .

பைதல் பிள்ளை தழீஇ, ஒய்யென,

அம் கண் பெண்ணை அன்புற நரலும்

சிறு பல் தொல் குடிப் பெரு நீர்ச் சேர்ப்பன்,

கழி சேர் புன்னை அழி பூங் கானல்,

தணவா நெஞ்சமொடு தமியன் வந்து, நம் . . . .

மணவா முன்னும் எவனோ தோழி!

வெண் கோட்டு யானை விறற் போர்க் குட்டுவன்

தெண் திரைப் பரப்பின் தொண்டி முன்துறை,

சுரும்பு உண மலர்ந்த பெருந் தண் நெய்தல்

மணி ஏர் மாண் நலம் ஒரீஇ, . . . .

பொன் நேர் வண்ணம் கொண்ட என் கண்ணே?