குறியிறைக் குரம்பைக் கொலை வெம் பரதவர்

எறிஉளி பொருத ஏமுறு பெரு மீன்

புண் உமிழ் குருதி புலவுக் கடல் மறுப்பட,

விசும்பு அணி வில்லின் போகி, பசும் பிசிர்த்

திரை பயில் அழுவம் உழக்கி, உரன் அழிந்து, . . . .

நிரைதிமில் மருங்கில் படர்தரும் துறைவன்,

பானாள் இரவில், நம் பணைத் தோள் உள்ளி,

தான் இவண் வந்த காலை, நம் ஊர்க்

கானல்அம் பெருந் துறை, கவின் பாராட்டி,

ஆனாது புகழ்ந்திசினோனே; இனி, தன் . . . .

சாயல் மார்பின் பாயல் மாற்றி,

கைதை அம் படு சினைக் கடுந் தேர் விலங்கச்

செலவு அரிது என்னும் என்பது

பல கேட்டனமால் தோழி! நாமே.