கான் உயர் மருங்கில் கவலை அல்லது,

வானம் வேண்டா வில் ஏர் உழவர்

பெரு நாள் வேட்டம், கிளை எழ வாய்த்த,

பொரு களத்து ஒழிந்த குருதிச் செவ் வாய்,

பொறித்த போலும் வால் நிற எருத்தின், . . . .

அணிந்த போலும் செஞ் செவி, எருவை;

குறும் பொறை எழுந்த நெடுந் தாள் யாஅத்து

அருங் கவட்டு உயர்சினைப் பிள்ளை ஊட்ட,

விரைந்து வாய் வழுக்கிய கொழுங் கண் ஊன் தடி

தொல் பசி முது நரி வல்சி ஆகும் . . . .

சுரன் நமக்கு எளிய மன்னே; நல் மனைப்

பல் மாண் தங்கிய சாயல், இன் மொழி,

முருந்து ஏர் முறுவல், இளையோள்

பெருந் தோள் இன் துயில் கைவிடுகலனே.