திரை உழந்து அசைஇய நிரைவளை ஆயமொடு

உப்பின் குப்பை ஏறி, எல் பட,

வரு திமில் எண்ணும் துறைவனொடு, ஊரே

ஒரு தன் கொடுமையின் அலர் பாடும்மே;

அலமரல் மழைக் கண் அமர்ந்தும் நோக்காள்; . . . .

அலையல் வாழி! வேண்டு, அன்னை! உயர்சிமைப்

பொதும்பில், புன்னைச் சினை சேர்பு இருந்த

வம்ப நாரை இரிய, ஒரு நாள்,

பொங்கு வரல் ஊதையொடு புணரி அலைப்பவும்,

உழைக்கடல் வழங்கலும் உரியன்; அதன்தலை . . . .

இருங் கழிப் புகாஅர் பொருந்தத் தாக்கி

வயச் சுறா எறிந்தென, வலவன் அழிப்ப,

எழில் பயம் குன்றிய சிறை அழி தொழில

நிரைமணிப் புரவி விரைநடை தவிர,

இழுமென் கானல் விழு மணல் அசைஇ, . . . .

ஆய்ந்த பரியன் வந்து, இவண்

மான்ற மாலைச் சேர்ந்தன்றோ இலனே!