'தொல் நலம் சிதையச் சாஅய், அல்கலும்,

இன்னும் வாரார்; இனி எவன் செய்கு?' எனப்

பெரும் புலம்பு உறுதல் ஓம்புமதி சிறு கண்

இரும் பிடித் தடக் கை மான, நெய் அருந்து

ஒருங்கு பிணித்து இயன்ற நெறி கொள் ஐம்பால் . . . .

தேம் கமழ் வெறி மலர் பெய்ம்மார், காண்புஇன்

கழை அமல் சிலம்பின் வழை தலை வாடக்

கதிர் கதம் கற்ற ஏகல் நெறியிடை,

பைங் கொடிப் பாகல் செங் கனி நசைஇ,

கான மஞ்ஞைக் கமஞ்சூல் மாப் பெடை . . . .

அயிரி யாற்று அடைகரை வயிரின் நரலும்

காடு இறந்து அகன்றோர் நீடினர் ஆயினும்,

வல்லே வருவர் போலும் - வெண் வேல்

இலை நிறம் பெயர ஓச்சி, மாற்றோர்

மலை மருள் யானை மண்டு அமர் ஒழித்த . . . .

கழற் கால் பண்ணன் காவிரி வடவயின்

நிழல் கயம் தழீஇய நெடுங் கால் மாவின்

தளிர் ஏர் ஆகம் தகை பெற முகைந்த

அணங்குடை வன முலைத் தாஅய நின்

சுணங்கிடை வரித்தல் தொய்யிலை நினைந்தே . . . .