வீங்கு விளிம்பு உரீஇய விசை அமை நோன் சிலை

வாங்கு தொடை பிழையா வன்கண் ஆடவர்

விடுதொறும் விளிக்கும் வெவ் வாய் வாளி

ஆறு செல் வம்பலர் உயிர் செலப் பெயர்ப்பின்,

பாறு கிளை பயிர்ந்து படுமுடை கவரும் . . . .

வெஞ் சுரம் இறந்த காதலர் நெஞ்சு உணர

அரிய வஞ்சினம் சொல்லியும், பல் மாண்

தெரி வளை முன்கை பற்றியும், 'வினைமுடித்து

வருதும்' என்றனர் அன்றே - தோழி!

கால் இயல் நெடுந் தேர்க் கை வண் செழியன் . . . .

ஆலங் கானத்து அமர் கடந்து உயர்த்த

வேலினும் பல் ஊழ் மின்னி, முரசு என

மா இரு விசும்பில் கடி இடி பயிற்றி,

நேர் கதிர் நிறைத்த நேமிஅம் செல்வன்

போர் அடங்கு அகலம் பொருந்திய தார்போல், . . . .

திருவில் தேஎத்துக் குலைஇ, உரு கெழு

மண் பயம் பூப்பப் பாஅய்,

தண் பெயல் எழிலி தாழ்ந்த போழ்தே?