நறவு உண் மண்டை நுடக்கலின், இறவுக் கலித்து,

பூட்டு அறு வில்லின் கூட்டுமுதல் தெறிக்கும்

பழனப் பொய்கை அடைகரைப் பிரம்பின்

அர வாய் அன்ன அம் முள் நெடுங் கொடி

அருவி ஆம்பல் அகல் அடை துடக்கி . . . .

அசைவரல் வாடை தூக்கலின், ஊதுஉலை

விசை வாங்கு தோலின், வீங்குபு ஞெகிழும்

கழனிஅம் படப்பைக் காஞ்சி ஊர!

'ஒண் தொடி ஆயத்துள்ளும் நீ நயந்து

கொண்டனை' என்ப 'ஓர் குறுமகள்' அதுவே . . . .

செம்பொற் சிலம்பின், செறிந்த குறங்கின்,

அம் கலுழ் மாமை, அஃதை தந்தை,

அண்ணல் யானை அடு போர்ச் சோழர்,

வெண்ணெல் வைப்பின் பருவூர்ப் பறந்தலை,

இரு பெரு வேந்தரும் பொருது களத்து ஒழிய . . . .

ஒளிறு வாள் நல் அமர்க் கடந்த ஞான்றை,

களிறு கவர் கம்பலை போல,

அலர் ஆகின்றது, பலர் வாய்ப் பட்டே!