பைபயப் பசந்தன்று நுதலும்; சாஅய்,

ஐது ஆகின்று, என் தளிர் புரை மேனியும்;

பலரும் அறியத் திகழ்தரும், அவலமும்;

உயிர் கொடு கழியின் அல்லதை, நினையின்

எவனோ? வாழி, தோழி! பொரிகால் . . . .

பொகுட்டு அரை இருப்பைக் குவிகுலைக் கழன்ற

ஆலி ஒப்பின் தூம்புடைத் திரள் வீ,

ஆறு செல் வம்பலர் நீள் இடை அழுங்க,

ஈனல் எண்கின் இருங் கிளை கவரும்

சுரம் பல கடந்தோர்க்கு இரங்குப என்னார் . . . .

கௌவை மேவலர்ஆகி, 'இவ் ஊர்

நிரையப் பெண்டிர் இன்னா கூறுவ

புரையஅல்ல, என் மகட்கு' எனப் பரைஇ,

நம் உணர்ந்து ஆறிய கொள்கை

அன்னை முன்னர், யாம் என், இதற் படலே? . . . .