நெடு மலை அடுக்கம் கண் கெட மின்னி,

படு மழை பொழிந்த பானாட் கங்குல்,

குஞ்சரம் நடுங்கத் தாக்கி, கொடு வரிச்

செங் கண் இரும் புலி குழுமும் சாரல்

வாரல் வாழியர், ஐய! நேர் இறை . . . .

நெடு மென் பணைத் தோள் இவளும் யானும்

காவல் கண்ணினம் தினையே; நாளை

மந்தியும் அறியா மரம் பயில் இறும்பின்

ஒண் செங் காந்தள் அவிழ்ந்த ஆங்கண்,

தண் பல் அருவித் தாழ்நீர் ஒரு சிறை . . . .

உருமுச் சிவந்து எறிந்த உரன் அழி பாம்பின்

திருமணி விளக்கின் பெறுகுவை

இருள் மென் கூந்தல் ஏமுறு துயிலே!