ஆய்நலம் தொலைந்த மேனியும், மா மலர்த்

தகை வனப்பு இழந்த கண்ணும், வகை இல

வண்ணம் வாடிய வரியும், நோக்கி,

ஆழல் ஆன்றிசின் நீயே உரிதினின்

ஈதல் இன்பம் வெஃகி, மேவரச் . . . .

செய் பொருள் திறவர் ஆகி, புல் இலைப்

பராரை நெல்லி அம் புளித் திரள் காய்

கான மட மரைக் கணநிரை கவரும்

வேனில் அத்தம் என்னாது, ஏமுற்று,

விண் பொரு நெடுங் குடை இயல் தேர் மோரியர் . . . .

பொன் புனை திகிரி திரிதரக் குறைத்த

அறை இறந்து அகன்றனர்ஆயினும், எனையதூஉம்

நீடலர் வாழி, தோழி! ஆடு இயல்

மட மயில் ஒழித்த பீலி வார்ந்து, தம்

சிலை மாண் வல் வில் சுற்றி, பல மாண் . . . .

அம்புடைக் கையர் அரண் பல நூறி,

நன்கலம் தரூஉம் வயவர் பெருமகன்

சுடர் மணிப் பெரும் பூண் ஆஅய் கானத்துத்

தலை நாள் அலரின் நாறும் நின்

அலர் முலை ஆகத்து இன் துயில் மறந்தே . . . .