'அரக்கத்து அன்ன செந் நிலப் பெரு வழி,

காயாஞ் செம்மல் தாஅய், பல உடன்

ஈயல் மூதாய் வரிப்ப, பவளமொடு

மணி மிடைந்தன்ன குன்றம் கவைஇய

அம் காட்டு ஆர் இடை, மடப் பிணை தழீஇ . . . .

திரி மருப்பு இரலை புல் அருந்து உகள,

முல்லை வியன் புலம் பரப்பி, கோவலர்

குறும் பொறை மருங்கின் நறும் பூ அயர,

பதவு மேயல் அருந்து மதவு நடை நல் ஆன்

வீங்கு மாண் செருத்தல், தீம் பால் பிலிற்ற . . . .

கன்று பயிர் குரல, மன்று நிறை புகுதரும்

மாலையும் உள்ளார் ஆயின், காலை

யாங்கு ஆகுவம் கொல்? பாண!' என்ற

மனையோள் சொல் எதிர் சொல்லல் செல்லேன்,

செவ்வழி நல் யாழ் இசையினென், பையென . . . .

கடவுள் வாழ்த்தி, பையுள் மெய்ந் நிறுத்து,

அவர் திறம் செல்வேன் கண்டனென், யானே

விடு விசைக் குதிரை விலங்கு பரி முடுக,

கல் பொருது இரங்கும் பல் ஆர் நேமிக்

கார் மழை முழக்கு இசை கடுக்கும் . . . .

முனை நல் ஊரன், புனை நெடுந் தேரே.