வாங்குகோல் நெல்லொடு வாங்கி, வருவைகல்,

மூங்கில் மிசைந்த முழந்தாள் இரும் பிடி,

தூங்கு இலை வாழை நளி புக்கு, ஞாங்கர்

வருடை மட மறி ஊர்வு இடைத் துஞ்சும்

இருள் தூங்கு சோலை, இலங்கு நீர், வெற்ப! . . . .

அரவின் பொறியும் அணங்கும் புணர்ந்த

உரவு வில்மேல் அசைத்த கையை, ஓராங்கு

நிரைவளை முன்கை என் தோழியை நோக்கி,

படி கிளி பாயும் பசுங் குரல் ஏனல்

கடிதல் மறப்பித்தாய்ஆயின், இனி நீ . . . .

நெடிது உள்ளல் ஓம்புதல் வேண்டும்; இவளே

பல் கோட் பலவின் பயிர்ப்பு உறு தீம் கனி

அல்கு அறைக் கொண்டு ஊண் அமலைச் சிறுகுடி

நல்கூர்ந்தார் செல்வ மகள்

நீயே, வளியின் இகல் மிகும் தேரும், களிறும் . . . .

தளியின் சிறந்தனை வந்த புலவர்க்கு

அளியொடு கைதூவலை;

அதனால்,

கடு மா கடவுறூஉம் கோல் போல், எனைத்தும்

கொடுமை இலையாவது அறிந்தும், அடுப்பல் . . . .

வழை வளர் சாரல் வருடை நன் மான்

குழவி வளர்ப்பவர் போல, பாராட்டி,

உழையின் பிரியின், பிரியும்,

இழை அணி அல்குல் என் தோழியது கவினே.