'நெஞ்சு நடுக்குறக் கேட்டும், கடுத்தும், தாம்

அஞ்சியது ஆங்கே அணங்காகும்'என்னும் சொல்

இன் தீம் கிளவியாய்! வாய் மன்ற நின் கேள்

புதுவது பல் நாளும் பாராட்ட, யானும்,

'இது ஒன்று உடைத்து' என எண்ணி, அது தேர, . . . .

மாசு இல் வண் சேக்கை மணந்த புணர்ச்சியுள்,

பாயல் கொண்டு என் தோள் கனவுவார், 'ஆய் கோல்

தொடி நிரை முன் கையாள் கையாறு கொள்ளாள்,

கடி மனை காத்து, ஓம்ப வல்லுவள்கொல்லோ

இடு மருப்பு யானை இலங்கு தேர்க்கு ஓடும் . . . .

நெடு மலை வெஞ் சுரம் போகி, நடு நின்றெஞ்,

செய் பொருள் முற்றும் அளவு?' என்றார்; ஆயிழாய்!

தாம் இடை கொண்டது அதுவாயின், தம் இன்றி

யாம் உயிர் வாழும் மதுகை இலேமாயின்,

'தொய்யில் துறந்தார் அவர்' என, தம்வயின், . . . .

நொய்யார் நுவலும் பழி நிற்ப, தம்மொடு

போயின்று, சொல், என் உயிர்.