கொடுங் கண் காக்கைக் கூர் வாய்ப் பேடை

நடுங்கு சிறைப் பிள்ளை தழீஇ, கிளை பயிர்ந்து,

கருங் கண் கருனைச் செந்நெல் வெண் சோறு

சூருடைப் பலியொடு கவரிய, குறுங் கால்

கூழுடை நல் மனைக் குழுவின இருக்கும் . . . .

மூதில் அருமன் பேர் இசைச் சிறுகுடி

மெல் இயல் அரிவை! நின் பல் இருங் கதுப்பின்

குவளையொடு தொடுத்த நறு வீ முல்லைத்

தளை அவிழ் அலரித் தண் நறுங் கோதை

இளையரும் சூடி வந்தனர்: நமரும் . . . .

விரி உளை நன் மாக் கடைஇ,

பரியாது வருவர், இப் பனி படு நாளே.