நிலம் தாழ் மருங்கின் தெண் கடல் மேய்ந்த

விலங்கு மென் தூவிச் செங் கால் அன்னம்,

பொன் படு நெடுங் கோட்டு இமயத்து உச்சி

வான் அரமகளிர்க்கு மேவல் ஆகும்

வளராப் பார்ப்பிற்கு அல்கு இரை ஒய்யும் . . . .

அசைவு இல் நோன் பறை போல, செல வர

வருந்தினை - வாழி, என் உள்ளம்! - ஒரு நாள்

காதலி உழையளாக,

குணக்குத் தோன்று வெள்ளியின், எமக்குமார் வருமே?