தடந் தாள் தாழைக் குடம்பை, நோனாத்

தண்டலை கமழும் வண்டு படு நாற்றத்து

இருள் புரை கூந்தல் பொங்கு துகள் ஆடி,

உருள் பொறி போல எம் முனை வருதல்,

அணித் தகை அல்லது பிணித்தல் தேற்றாப் . . . .

பெருந் தோட் செல்வத்து இவளினும் - எல்லா!

எற் பெரிது அளித்தனை, நீயே; பொற்புடை

விரி உளைப் பொலிந்த பரியுடை நன் மான்

வேந்தர் ஓட்டிய ஏந்து வேல் நன்னன்

கூந்தல் முரற்சியின் கொடிதே; . . . .

மறப்பல் மாதோ, நின் விறல் தகைமையே.