தண் புனக் கருவிளைக் கண் போல் மா மலர்,

ஆடு மயிற் பீலியின் வாடையொடு துயல்வர,

உறை மயக்குற்ற ஊர் துஞ்சு யாமத்து,

நடுங்கு பிணி நலிய நல் எழில் சாஅய்,

துனி கூர் மனத்தள், முனி படர் உழக்கும் . . . .

பணைத் தோள், அரும்பிய சுணங்கின், கணைக் கால்,

குவளை நாறும் கூந்தல், தேமொழி

இவளின் தீர்ந்தும், ஆள்வினை வலிப்ப,

'பிரிவல்' நெஞ்சு, என்னும்ஆயின்,

அரிது மன்றம்ம, இன்மையது இளிவே. . . . .