அருவி ஆர்க்கும் பெரு வரை நண்ணி,

'கன்று கால்யாத்த மன்றப் பலவின்

வேர்க் கொண்டு தூங்கும் கொழுஞ் சுளைப் பெரும் பழம்

குழவிச் சேதா மாந்தி, அயலது

வேய் பயில் இறும்பின் ஆம் அறல் பருகும் . . . .

பெருங் கல் வேலிச் சிறுகுடி யாது?' என,

சொல்லவும் சொல்லீர்; ஆயின், கல்லென

கருவி மா மழை வீழ்ந்தென, எழுந்த

செங் கேழ் ஆடிய செழுங் குரற் சிறு தினைக்

கொய் புனம் காவலும் நுமதோ? . . . .

கோடு ஏந்து அல்குல், நீள் தோளீரே!