அத்த இருப்பைப் பூவின் அன்ன

துய்த் தலை இறவொடு தொகை மீன் பெறீஇயர்,

வரி வலைப் பரதவர் கரு வினைச் சிறாஅர்,

மரல் மேற்கொண்டு மான் கணம் தகைமார்

வெந் திறல் இளையவர் வேட்டு எழுந்தாங்கு, . . . .

திமில் மேற்கொண்டு, திரைச் சுரம் நீந்தி,

வாள் வாய்ச் சுறவொடு வய மீன் கெண்டி,

நிணம் பெய் தோணியர் இகு மணல் இழிதரும்

பெருங் கழிப் பாக்கம் கல்லென

வருமே- தோழி!- கொண்கன் தேரே. . . . .