பால் கொண்டு மடுப்பவும் உண்ணான், ஆகலின்

செறாஅது ஓச்சிய சிறு கோல் அஞ்சியொடு

உயவொடு வருந்தும் மனனே! இனியே

புகர் நிறங் கொண்ட களிறு அட்டு ஆனான்

முன் நாள் வீழ்ந்த உரவோர் மகனே, . . . .

உன்னிலன் என்னும் புண் ஒன்று அம்பு

மான் உளை அன்ன குடுமித்

தோல் மிசைக் கிடந்த புல் அணலோனே.