'குவளை உண்கண் கலுழவும், திருந்திழைத்

திதலை அல்குல் அவ் வரி வாடவும்,

அத்தம் ஆர் அழுவம் நத் துறந்து அருளார்

சென்று சேண் இடையர் ஆயினும், நன்றும்

நீடலர்' என்றி தோழி! பாடு ஆன்று . . . .

பனித் துறைப் பெருங் கடல் இறந்து, நீர் பருகி,

குவவுத் திரை அருந்து கொள்ளைய குடக்கு ஏர்பு,

வயவுப் பிடி இனத்தின் வயின்வயின் தோன்றி,

இருங் கிளைக் கொண்மூ ஒருங்குடன் துவன்றி,

காலை வந்தன்றால் காரே; மாலைக் . . . .

குளிர் கொள் பிடவின் கூர் முகை அலரி

வண்டு வாய் திறக்கும் தண்டா நாற்றம்

கூதிர் அற்சிரத்து ஊதை தூற்ற,

பனி அலைக் கலங்கிய நெஞ்சமொடு

வருந்துவம் அல்லமோ, பிரிந்திசினோர் திறத்தே? . . . .