வானம் வாய்ப்பக் கவினி, கானம்

கமஞ் சூல் மா மழை கார் பயந்து இறுத்தென,

மணி மருள் பூவை அணி மலர் இடைஇடை,

செம் புற மூதாய் பரத்தலின், நன் பல

முல்லை வீ கழல் தாஅய், வல்லோன் . . . .

செய்கை அன்ன செந் நிலப் புறவின்;

வாஅப் பாணி வயங்கு தொழிற் கலிமாத்

தாஅத் தாள் இணை மெல்ல ஒதுங்க,

இடி மறந்து, ஏமதி வலவ! குவிமுகை

வாழை வான் பூ ஊழ் உறுபு உதிர்ந்த . . . .

ஒழிகுலை அன்ன திரிமருப்பு ஏற்றொடு

கணைக் கால் அம் பிணைக் காமர் புணர் நிலை

கடுமான் தேர் ஒலி கேட்பின்,

நடுநாள் கூட்டம் ஆகலும் உண்டே.