தேம் படு சிமயப் பாங்கர்ப் பம்பிய

குவை இலை முசுண்டை வெண் பூக் குழைய,

வான் எனப் பூத்த பானாட் கங்குல்,

மறித் துரூஉத் தொகுத்த பறிப் புற இடையன்

தண் கமழ் முல்லை தோன்றியொடு விரைஇ . . . .

வண்டு படத் தொடுத்த நீர் வார் கண்ணியன்,

ஐது படு கொள்ளி அங்கை காய,

குறு நரி உளம்பும் கூர் இருள் நெடு விளி

சிறு கட் பன்றிப் பெரு நிரை கடிய,

முதைப் புனம் காவலர் நினைத்திருந்து ஊதும் . . . .

கருங் கோட்டு ஓசையொடு ஒருங்கு வந்து இசைக்கும்

வன் புலக் காட்டு நாட்டதுவே அன்பு கலந்து

ஆர்வம் சிறந்த சாயல்,

இரும் பல் கூந்தல், திருந்திழை ஊரே!